جهت دریافت آخرین ویدیوهای سایت بر روی ایمیلتان کلیک کنید

01:28
شنبه 31 خرداد 1393 | 14332 مشاهده
شنبه 31 خرداد 1393 | 16200 مشاهده
شنبه 31 خرداد 1393 | 12659 مشاهده
شنبه 31 خرداد 1393 | 13127 مشاهده
شنبه 31 خرداد 1393 | 10362 مشاهده
تاريخ : دوازدهم ارديبهشت 1391 ساعت 14:17   |   کد : 6366   |   مشاهده : 8538

والنتینا چپیگا
قهرمان مسابقات پرورش اندام زنان جهان
قهرمان سابق "میس المپیای" جهان اعتقاد دارد برای ورزش کردن هیچ وقت دیر نیست و ورزش تنها کاری است که بازنشستگی ندارد
بیستر از خبر - گفتگوی اختصاصی
"والنتینا چپیگا" بانوی ورزشکار اوکراینی است که در بیست و هفتم آپریل سال 1962 در شهر "خارکیو" اوکراین متولد شد وی که از قهرمانان رشته پرورش اندام زنان به شمار می رود کارنامه بسیار درخشانی در کسب مقام های مختلف در رقابت های مربوط به این رشته سنگین ورزشی کسب نموده است، این ورزشکار 50 ساله هم اکنون در "کیو" مشغول به کار تدریس ورزش بوده و هنوز اعلام بازنشستگی ننموده است. از مقام های مهم وی می توان به قهرمانی در مسابقات " میس المپیا" و "جان تینا" سال 2000، "میس اینترنشنال" سال 2002 و نایب قهرمانی میس المپیا در همین سال اشاره کرد. به بهانه پرسیدن برخی سوالات از این بمب انرژی، گفتگویی را با وی انجام دادیم و او نیز با استقبال فروان حاضر به پاسخگویی شد.
 
*خانم چپیگا از چه سنی به ورزش علاقه مند شدی؟
تقریبا 7 یا 8 سالم بود که مادر خوانده ام مرا در یک کلاس رقص باله نام نویسی کرد، احساس کردم این ورزش با روحیه من سازگار نیست و حرکاتی که استاد و شاگردان انجام می دادند در نظرم خنده دار جلوه داده می شد، وقتی به خانه بازگشتم بلند داد زدم « من از این کار ها نمی کنم» همین باعث شد تا دیگر مرا به آن آموزشگاه نفرستند. خیلی فوتبال را دوست داشتم و گهگاهی هم با پسرهای مدرسه بازی می کردیم، عاشق تیم ملی برزیل بودم در آن زمان اخبارش را دنبال می کردم.

 *از چه سنی خودت شروع به ورزش کردی؟
گفتم که از ورزش هایی که خانم ها انجام می دادند خوشم نمی آمد و بیشتر ورزش های سنگین را دوست داشتم، اما چون در آن زمان اوضاع حکومتی شوروی سابق نا به سامان بود پدرم اجازه هر کاری را به ما نمی داد. من مخفیانه به باشگاه بدنسازی می رفتم و از همان زمان بود که مربی باشگاه به استعداد عجیب من پی برد و من با وزنه های سنگینی که جابجا می کردم وی را متعجب نمودم. حدودا 13 سالم بود که در مسابقه ای که داخل باشگاه برگزار شد در وزن 70 کیلو گرم، موفق شدم در حضور 10 ورزشکار که همگی هم پسر بودند اول شوم و این شروع دوران ورزشی من بود.

 *الگویی در این ورزش داشتی؟
اوه بله، من واقعا آرنولد شوارتزنگر را دوست داشتم و به خاطر دارم سال 1975 وقتی آرونولد برای آخرین بار در آفریقای جنوبی قهرمان مستر المپیا شد خیلی خوشحال شدم، اما وقتی شنیدم که وی اعلام بازنشستگی کرده ناراحت شدم. البته این ناراحتی من با دیدن شوارتزنگر روی صحنه سینما کمرنگ شد چون از بیننده های اول فیلمهای او بودم.

*شروع موفقیت شما از چه سالی بود؟
وقتی 20 ساله شدم برای مدت 8 سال ورزش را کنار گذاشتم و به کارهای شخصی پرداختم البته کم و بیش تمرین هایی داشتم ولی حرفه ای نبود. تقریبا از سال 1990 دوباره ورزش را آغاز کردم و 3 سال بعد موفق شدم مقام سوم قهرمانان اروپا را بگیرم و سال بعد هم نایب قهرمان شدم. اما شیرین ترین خاطره برایم از سال 1997 بود که قهرمان اروپا و آماتورهای جهان شدم. ولی درکل وقتی در مسابقات میس المپیا به عنوان بهترین دنیا روی سکو رفتم و باوجود اینکه 38 ساله بودم همانند یک کودک شوق داشتم و از شادی گریه کردم.

*در زمان قهرمانی چطور تمرین می کردی؟
من علاقه زیادی به تقویت عضلات دو سربازو داشتم بنابر این هر روز که تمرین می کردم با وجود اینکه این کار توسط بزرگان این رشته مورد قبول نیست، چند حرکات اضافی بازو هم انجام می دادم. و البته نتیجه هم گرفتم، چه می شود کرد دیوانه بودم دیوانه!

*الان که بازنشسته شدید امکان دارد تمرینات ویژه بازو را به ما هم نشان دهید؟
اوه، من بازنشسته نشدم و همین حالا هم حاضرم با هرکس که ادعا دارد مسابقه بدهم، ورزش تنها شغلی است که بازنشستگی ندارد و برای ورزش کردن هیچ زمان دیر نیست. ولی چراکه نه می گویم:

 جلو بازو هالتر (z) ایستاده  در 3 ست با دو تکرار 10 تایی و یک تکرار 8 تایی

جلو بازو دمبل، نشسته تک تک در 3 ست با تکرار های 15 تایی

جلو بازو دمبل نشسته و درحالت خم در 3 ست 12 تایی

جلو بازو با دستگاه سیم کش البته جفت دست و از بالا با 3 ست و تکرارهای 15 تایی

البته این حرکات را در زمان و فصل آمادگی ام در مسابقات به صورت کامل استفاده می کردم و در زمانی که مسابقاتی در پیش نبود 3 تا از آنها را به انتخاب خودم انجام می دادم.

*یعنی پس از اینکه تمریناتتان به پایان می رسید، تازه شروع به انجام 12 ست آن هم با تعداد بالا می کردید؟ چطور خسته نمی شدید؟
بله؛ گفتم که دیوانه بودم، نگفتم؟

*خوب حتما برنامه غذایی خوبی را استفاده می کردید؟
البته البته، خوردن و نوشیدن اصولی ترین اصل زندگی هر بدنسازی است، ولی برای من این اصل پر رنگ تر بود، چون تقریبا تمام عمرم را در حال خوردن بودم.

 *الان به چه کاری مشغول هستید؟
در حال حاضر در باشگاه ورزشی خودم به نام زنان مبارز مشغول به مربیگری هستم و از این راه زندگی را می گزرانم.

*و حرف آخر؟
حرف آخرم آرزوست، آرزوی برقراری صلح در تمام دنیا.



    
برچسبها :  وانتینا چپیگا , میس المپیا , ورزش
آدرس ايميل شما:  
آدرس ايميل دريافت کنندگان  
 


نام  
ايميل    
توضيحات